Mijn ochtenddouche is me heilig. Er gaat eigenlijk geen ochtend voorbij zonder mijn douche, zelfs al heb ik de dag ervoor nog de hele dag in de sauna gebadderd. Mijn buren zullen wel denken (mijn douche grenst aan hun eet,hobby en computerkamer) wat stroomt dat water daar toch lang aan de andere kant van de muur (Liesbeth, je weet nu waarom :-) ) "Maar je bent dan toch wel een keer schoon?". Dat klopt, maar het ritueel van wassen en tanden poetsen (doe ik ook onder de douche) neemt denk ik maar 10% in van de tijd dat ik onder mijn douche sta. Ja, ook als ik mijn haren was, want dan douche ik gewoon langer. De doucheruimte is voor mij namelijk naast wasplek, ook droomplek, denkplek, bezinningsplek... Toen ik over ging verhuizen naar dit huis en mijn douche nog niet doucheklaar bleek, was dat voor mij dan ook een regelrechte ramp. Gelukkig schoten mensen mij te hulp en met dank aan buren en vriendinnen, kon ik mijn dag toch schoon en fris beginnen. Maar ik mistte het moment van bezinning. Nu geniet ik des te meer van mijn eigen douchedomein. En klatert het water elke ochtend weer rijkelijk over me heen. Ik ben klaar als ik vind dat ik gewoon echt moet stoppen, bij veel kinderkabaal of als ik erachter kom dat mijn voeten in 2 cm water staan. Dan gaat de knop om, letterlijk en figuurlijk. En dan begint mijn dag weer vol frisse moet. Net zoals vandaag...
